มดกับจิ้งหรีด


















เช้าตรู่ในวันต้นฤดูหนาว ซึ่งเต็มไปด้วยน้ำแข็งหรือหิมะที่ปกคลุม อยู่ทั่วไป มันเป็นสภาพที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีพวกแมลงสิ่งที่มีชีวิตอะไร หลงเหลืออยู่ แต่ในที่ลึกลงไปสู่พื้นดินด้านล่างนั้นได้มีโรงงาน ขนาดใหญ่ซึ่งเป็นเมืองของพวกมด ที่ยังคงจะทำงานกันอยู่อย่างขยันขันแข็ง บนถนนเล็กๆสายยาว...พวกมดเดินไป-มากันให้ขวักไขว่เพื่อลำเลียงเมล็ดข้าวโพดและ อาหารต่างๆ ที่พวกมันได้เก็บสะสมเอาไว้ในหน้าร้อนที่หาอาหารได้ง่าย และตอนนี้อาหารเหล่านั้น กำลังถูกลำเลียงออกมาเพื่อใช้ในฤดูที่แห้งแล้ง และมีระยะอันยาวนานหาอาหารได้แสนยากอย่างในตอนนี้นั่นเอง วันหนึ่งในขณะที่พวกมดกำลังทำงานของมันอยู่ที่ในรัง จิ้งหรีดตัวหนึ่งอดอาหารเจียนตายเดินช้าๆมาที่ รังของพวกมัน จิ้งหรีดใช้ชีวิตเลยผ่านหน้าร้อนมาได้ ก็จริงแต่ตอนนี้อากาศได้เริ่มหนาวมากขึ้นเรื่อยๆนั่นเอง มันทั้งหนาวและหิวโหย จิ้งหรีดเดินตัวสั่นเทา เข้าไปพูดขออาหารจากมดเพื่อที่มันจะได้มีชีวิต ให้ยาวนานอยู่ต่อไปอีกสักหน่อย พวกมดยังคงทำงานของมันไปเรื่อยๆไม่ยอมหยุด แต่มีมดตัวหนึ่งยื่นหน้าออกมา แล้วถามมันอย่างไม่ค่อยจะเป็นมิตรเท่าที่ควรว่า
" ตอนหน้าร้อนเจ้าทำอะไรอยู่ จึงไม่หาอาหารสำรองเตรียมไว้" จิ้งหรีดตอบอย่างสะเทือนใจมากว่า " ข้าดื่ม,กินและร้องเพลงเล่นอยู่ตลอดหน้าร้อน ไม่ได้อยู่เปล่า ๆ เลย และข้าก็คิดไม่ถึงเลยจริงๆว่าตอนนี้มันจะแย่แบบนี้ในฤดูหนาว" มดได้ฟังก็หัวเราะแล้วพูดว่า
"ก็เมื่อเจ้าร้องเพลงในหน้าร้อน เจ้าก็ควรเต้นรำในหน้าหนาว" ว่าแล้วมันได้ส่งเมล็ดข้าวโพดให้ก่อนที่จะปิดประตูรังของมันเสีย





















The Antsมด and the Grasshopperr. จิ้งหรีด

One dark morning, ระยะแรกat the beginning of winter,ฤดูหนาว the foundสร้าง itselfตัวมันเอง with an icy เต็มด้วยน้ำแข็ง covering.ปกคลุม
All appeared ดูเหมือนจะ to be still and
lifeless, ไร้สิ่งมีชีวิตbut deepลึก down under the plants โรงงาน a largeใหญ่ groupกลุ่ม of ants was very busy working. ทำงานAround รอบๆ and throughผ่านไป the little streets ถนน of their ant town they carried ขนส่งไป corn and other food.They were saving it to eat duringในระหว่าง the long,difficult ยาก winter ahead. ไปข้างหน้า One day as they worked,a grasshopper walked slowly up to them.He had lived ดำเนินชีวิต past เลยผ่าน the summerหน้าร้อน but was now very cold and very hungry. หิวโหย With a shakyสั่น voice he asked the ants if he could สามารถ please have a pieceส่วน of corn to save his life. The ants continued working,but one of them turned spoke to the grasshopper.
"What were you doing this summer?" he asked,his voice less น้อยกว่าthan
friendly.อย่างเป็นมิตร The grasshopper was shaking สะเทือนใจ even more as he answered in a weak ไม่แข็งแรง voice."Well,sir,I passed away the time happily and pleasantly in drinking and singing.I was quite busy ยุ่งวุ่นวาย all summer but I never once thought about the winter."He looked rather พูดให้ถูก asd and sat ท่าทาง even lower on his long cold legs. "If that is the case," เหตุการณ์replied the ant,laughing and picking up a piece ส่วน of corn,"all I can say is, that since you sang all summer you may dance all winter." and shut their storehouse. คลังเก็บของ



นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

       " ยามมีสุขควรหาทรัพย์สำรองไว้ เพื่อใช้จ่ายในยามขัดสน.."

save in the good times for the bad times to come.


END
รักเธอเท่าฟ้า....โดย สุขุมาลย์