นกกากับเหยือก

มีอยู่ในหน้าร้อนของวันหนึ่ง ด้วยปีนี้เป็นปีที่มีอากาศที่ร้อนมากอย่างแท้จริง ความร้อน ได้ผ่านต่อเนื่องกันมาหลายวัน พระอาทิตย์ฉายแสงที่แรงกล้าไปทั่ว ทุกหนทุกแห่ง ดังนั้นน้ำในลำห้วย ในบึง จึงแห้งผากจนเกือบเรียกได้ว่าไม่มีน้ำหลงเหลืออยู่ เลยสักน้อยนิด ฝูกกาซึ่งก็มีแม่และลูก ๆของมัน ทั้งหมด 7 ตัวได้พยายามบินหา น้ำด้วยความกระหายไปทั่วทุกหนทุกแห่ง พวกลูกการ้องบอกแม่ของมันว่า
" แม่จ๋า...กระหายน้ำเหลือเกิน นี่พวกเราจะทำยังไงกันดี " แม่กาเมื่อเห็นลูก ๆ ร้องด้วยความกระหายอย่างนั้น...มันได้ระลึกถึงในที่บางแห่งขึ้นมาได้ บางทีที่นั่นอาจจะพอมีน้ำให้ดื่มกินกันก็อาจเป็นได้ มันจึงได้บอกกับพวกลูก ๆว่า
" หิวน้ำมาก หรือลูก ถ้าอย่างนั้น ก็บินตามแม่มาทางนี้ก็แล้วกัน "

It was a hot summer's day and the weather that year was very hotindeed. อย่างแท้จริง It was the kind of heat that stays for many, many days, while the sun was blazes ส่องแสงจ้า down everywhere. Consequently, the water in the brook ลำห้วย at marsh บึง had dried ทำให้แห้ง up until there was nothing left at all.A crow and her seven children must find water to drink. Her thirst carried her everywhere and her children cry out that their thirst is severe, รุนแรง "Mummy, we are very, very thirsty, what shall we do?" When the mother crow saw her children crying out with such thirst, she recalled ระลึกถึง a place where the water collects. เก็บรวบรวม So she answered to her children "So you're very thirsty กระหาย are you? Then follow บินตาม me this way... "


ในครั้งหนึ่งแม่กาได้เคยเห็นพวกมนุษย์กำลังทำการตักน้ำกันที่บ่อน้ำบาดาลแห่งหนึ่ง และตอนนี้มันก็นึกขึ้นได้ถึงสถานที่ ๆ แห่งนั้น
" แม่จะพาเธอไปที่บ่อน้ำบาดาลที่แม่เคยได้เห็น แล้วลูก ๆ ก็จะได้กินน้ำแก้กระหายกันได้อย่างแน่นอนเชื่อแม่สิ " ดังนั้นพวกมันจึงพากันบินไปที่ นั่นซึ่งอยู่ใกล้ ๆกับทุ่งนาแห่งหนึ่ง และเมื่อมันทั้งหมดบินมาถึงที่หมายแล้ว ก็พบว่าที่ใกล้ ๆ กับบ่อน้ำบาดาลนั้นมีเหยือกน้ำขนาดใหญ่ใบหนึ่งตั้งอยู่ และที่ก้นของเหยือกน้ำใบนั้นได้มี น้ำขังอยู่ด้วย แต่ว่าพวกมันไม่สามารถที่จะเอา
จงอยปากยื่นลงไปกินน้ำในเหยือกนั้นได้
" แม่จ๋า...จงอยปาก ยื่นลงไปไม่ถึงก้นเหยือก, ทำยังไงถึงจะกินน้ำได้ล่ะ?..."

Once, mother crow saw people scooping ตัก up water at a well and she considered that place now, thinking "I will escort คุ้มกัน my children there and resolve this problem, แก้ปัญหา and then they will have faithศรัทธา in their mother"Mother crow and her children flew together to that well, near to a field, ทุ่งนา and as they were approaching, การเข้าใกล้ they found that there was a large water jug. There was water caughtปัญหา in the bottom of the jug เหยือกน้ำ but they were unable ไม่สามารถ to reach down with their beaks จงอยปาก to the bottom to drink the water. "Mummy, our beaks don't reach เอื้อม down into the jug, how will we get the water?"


ลูกการ้องบอกแม่ของมัน แม่กาก็ได้แต่สั่นหัวด้วยจนปัญญาเป็นที่สุด แต่แล้วในขณะนั้นก็ได้มีลูกกา ตัวหนึ่งในฝูงซึ่งจะเป็นด้วยความที่มัน กระหายน้ำเป็นอย่างมากนั่นเอง มันเกิด นึกโมโหขึ้นมาและได้บินไปคาบเอาหินก้อนหนึ่งด้วย
จงอยปาก แล้วขว้างลงไปในเหยือกใบนั้น แม่กาเมื่อได้เห็นดังนั้น จึงได้รีบบอกกับพวกลูก ๆ ว่า
" ใช่แล้ว....ลูกทำอย่างนั้นช่วยกันเอาก้อนหินใส่ลงไป ในเหยือกอย่างที่เจ้าตัวเล็กมันทำ เท่านั้นเอง แล้วน้ำก็จะเอ่อสูงขึ้นมาจนถึงปากเหยือก เร็ว..บินไปคาบเอาก้อนหินมาใส่ลงไปให้มาก ๆ จนกว่าแม่จะบอกว่า
พอ... เร็ว ๆ ลูก "

The crows cry out to their mother and she can only shakeเขย่า her head as her wisdomปัญญา comes to an end. But then, in that moment, the youngest crow (also the smallest of the group), who had a very severe thirst, กระหาย became angry. He flew บิน away and returned with a stoneก้อนหิน in his beak,จงอยปาก threwขว้าง into the jug. When mother crow sees this, she hurries รีบร้อน to talk with all her children "Yes! That's it! Children, also take stones and put them into the jugเหยือก like your brother does, then the water will rise การเพิ่มขึ้น up until it reaches the mouth of the jug. Go, bring back stones and put them in until mother tells you it is enough, พอเพียง quickly children!"


พอจบคำแม่เท่านั้นพวกลูก ๆ กาก็ช่วยกันบินไปคาบเอาก้อนหิน มาและใส่ลงไปในเหยือก กันเรื่อยๆจนกระทั่ง น้ำในเหยือกนั้นได้เอ่อล้นขึ้นมาจนถึงปากเหยือก " พอแล้วลูก คราวนี้ก็เชิญ พวกเจ้าดื่มน้ำกันได้แล้ว..ตามสบายลูก " แม่กาพูดบอกกับพวกลูก ๆ ของมัน จึงเป็นด้วยเหตุนี้ นกกาและลูก ๆของมันจึงได้มีน้ำดื่มอยู่เป็นเวลานานเลยทีเดียว

As soon as mother crow finished กล่าวจบ speaking, her children all flew away and helped bring back stones and put them into the jug, they kept going until the water reached the mouth of the jug.
"Enough already, now you can drink the water easily!" อย่างสะดวก said mother crow to her children. And for this reason, เหตุผลmother crow and her children got to drink for a long time.


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...

       ถ้ามีความพยายามเพียงพอ ก็จะสามารถทำในสิ่งที่เห็นว่ายากนั้นสำเร็จได้เหมือนกัน
"If you only endeavour ความพยายาม enough you will be able to do what at first seems too difficult. ความยาก Then success ความสำเร็จ will be yours."


END

รักเธอเท่าฟ้าโดยสุขุมาลย์
ได้รับความกรุณาแปลเป็นภาษาอังกฤษให้โดยคุณ..Mark Desrousseaux