ไก่โต้งผู้ชาญฉลาด
ไก่โต้งผู้ชาญฉลาดตัวหนึ่งกับสุนัขบ้านซึ่งเป็นเพื่อนรักกันและได้ตัดสินใจออกเดินทางร่วมกันเพื่อจะไป ในที่ ๆแห่งหนึ่งระหว่างทางในค่ำวันหนึ่งขณะเดินทางนั้น ทั้งสองได้ตัดสินใจที่จะพักหลับนอนในตอน กลางคืนวันนั้นที่ต้นไม้ใหญ่กลางทางต้นหนึ่ง สุนัขบ้านได้บอกกับไก่โต้งเพื่อรักว่า " นี่ท่านไก่โต้ง ท่าน ขึ้นไปนอนบนต้นไม้นะส่วนเราจะนอนในโพรงที่ใต้ต้นไม้นี่หละ " ไก่โต้งรับคำแล้วบินขึ้นไปนอนบนยอด ไม้ทันที...
ตกกลางดึกในขณะที่ทั้งสองกำลังหลับกันอย่างสบายอยู่นั้น ได้มีสุนัขจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์ตัวหนึ่ง ผ่านมาและได้เห็นว่ามีไก่โต้งตัวอ้วนที่น่ากินอย่างที่สุดตัวหนึ่งกำลังนอนอยู่บนต้นไม้อย่างนั้น " อาร้า... ไก่โต้งนี่ ช่างน่ากินเสียเหลือเกิน แหมวันนี้ช่างดวงดีเสียจริง ๆเลยเรา เหอ ๆๆ " มันจึงเริ่มคิดหาหน ทางที่จะหว่านล้อมชักจูงให้ไก่โต้งที่อยู่บนยอดไม้นั้นลงมาให้มันกินอย่างง่าย ๆโดยไม่อยากที่จะให้เสีย พลังไปโดยปล่าวประโยชน์ มันคิดอยู่พักแล้วจึงเริ่มดัดเสียงเสียอ่อนหวานพูดขึ้นว่า " นี่ นี่ ท่านไก่โต้ง ท่าน มานอนอยู่อย่างนี้ได้อย่างไร ? น่าสงสารท่านจัง...เราเผอิญผ่านมาทางนี้และได้เห็นว่าท่านต้องนอนอยู่อย่างทรมานเหลือเกินอย่างนั้น ก็ให้เป็นนึกสงสารท่านเหลือเกิน ไปที่บ้านเราสิ มีอาหารอร่อย ๆและที่นอนที่ อ่อนนุ่มไว้ต้อนรับท่านด้วยนะ ลงมาข้างล่างนี่สิ เราจะพาท่านไปพักสบาย ๆไง.."
ไก่โต้งฟังอย่างตั้งใจแล้วมันก็เป็นผู้ที่เฉลียวฉลาดอยู่จึงรู้ทันความคิดของเจ้าสุนัขจิ้งจอกตัวนี้ทันที ไก่โต้ง คิดในใจของมันว่า " แหม..อ้ายสุนัขจิ้งจอกเอ๋ย...จะมาหลอกให้ข้าลงไปแล้วจะจับกินได้ง่าย ๆนะสิ...อย่ามา หลอกข้าเลย ย๊าก...ข้าน่ะรู้ทันเจ้าหรอก " แต่ไก้โต้งก็ทำเป็นยิ้มรับอย่างดีใจแล้วบอกกับสุนัขจิ้งจอกว่า " ขอบคุณท่านอย่างมากที่คิดกรุณาเรา แต่ว่าเรากลัวจะเป็นการรบกวนท่านเสียมากกว่าน่ะสิ...เพราะเรา ไม่ได้มาคนเดียว เรามากับเพื่อนของเรา และเพื่อนของเราตอนนี้ก็กำลังหลับอยู่ในโพรงที่ใต้ต้นไม้ข้างล่าง นี่แหละ ถ้าท่านจะให้เราไปกับท่านละก็ ก็ต้องอนุญาติให้เพื่อนของเราไปด้วยจะได้ไหมล่ะ " เจ้าสุนัขจิ้งจอก เมื่อได้ฟังไก่โต้งบอกว่าที่ในโพรงใต้ต้นไม้ได้มีเพื่อนนอนหลับอยู่เข้าเท่านั้นและด้วยมันคิดเข้าใจผิดว่า เพื่อนที่ บอกนั้นก็คงจะเป็นไก่โต้ง พวกเดียวกันนั่นแหละ มันจึงยิ้มกริ่มอย่างดีใจแล้วคิดเปลี่ยนแผนการณ์ใหม่ขึ้น มาในทันที
" เหอๆๆ อะไรจะหวานคอแร้งอย่างนี้เป็นไม่มีอีกแล้ว...นึกว่าจะมีไก่โต้งน่ากินแค่ตัวเดียว มีตั้งสองตัวแน่ะ... ฮึ ฮึ ๆๆ...ถ้าอย่างนั้น ต้องจับเจ้าตัวที่อยู่ในโพรงข้างล่างนี่กินเสียก่อนอื่นเลยดีกว่า ฮ่า ๆๆ " แล้วไวเท่า ความคิด มันจึงค่อย ๆย่องเข้าไปที่ไกล้ ๆโพรงที่อยู่ใต้ต้นไม้นั้นทันที....ฝ่ายสุนัขบ้านที่นอนอยู่ในโพรงนั้น มันตกใจตื่นและนอนฟังเพื่อนไก่โต้งของมันพูดกับสุนัขจิ้งจอกหน้าโง่ตัวนั้นอยู่เป็นนานแล้ว..มันจึงตั้งท่า รอจังหวะอยู่เป็นนานสองนานเลยทีเดียว...เมื่อสุนัขจิ้งจอกหน้าโง่โผล่หน้าเข้ามาในโพรง เพื่อหมายจะ จับมันกินเท่านั้นแหละ " อ้ายบ้า...เอ็งจะกินข้าเหรอ..ฮ่า ๆๆ "สุนัขบ้านพูดตะคอกใส่แล้วกระโจนเข้ากัดเจ้า สุนัขจิ้งจอกให้เป็นพันละวัน มันกัดเสียจมเขี้ยวเลยทีเดียว...เจ้าสุนัขจิ้งจอกด้วยมันไม่ทันได้ตั้งหลักสู้และด้วย ทั้งความเข้าใจผิดของมันเองมันจึงเสียหลักอย่างไม่เป็นท่า เลยจำต้องโกยแนบไปจากตรงนั้นทันที...
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
****************
END
แปลและเรียบเรียงโดยสุขุมาลย์
ไก่โต้งผู้ชาญฉลาดตัวหนึ่งกับสุนัขบ้านซึ่งเป็นเพื่อนรักกันและได้ตัดสินใจออกเดินทางร่วมกันเพื่อจะไป
ในที่ ๆแห่งหนึ่งระหว่างทางในค่ำวันหนึ่งขณะเดินทางนั้น ทั้งสองได้ตัดสินใจที่จะพักหลับนอนในตอน
กลางคืนวันนั้นที่ต้นไม้ใหญ่กลางทางต้นหนึ่ง สุนัขบ้านได้บอกกับไก่โต้งเพื่อรักว่า " นี่ท่านไก่โต้ง ท่าน
ขึ้นไปนอนบนต้นไม้นะส่วนเราจะนอนในโพรงที่ใต้ต้นไม้นี่หละ " ไก่โต้งรับคำแล้วบินขึ้นไปนอนบนยอด
ไม้ทันที...
ตกกลางดึกในขณะที่ทั้งสองกำลังหลับกันอย่างสบายอยู่นั้น ได้มีสุนัขจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์ตัวหนึ่ง
ผ่านมาและได้เห็นว่ามีไก่โต้งตัวอ้วนที่น่ากินอย่างที่สุดตัวหนึ่งกำลังนอนอยู่บนต้นไม้อย่างนั้น " อาร้า...
ไก่โต้งนี่ ช่างน่ากินเสียเหลือเกิน แหมวันนี้ช่างดวงดีเสียจริง ๆเลยเรา เหอ ๆๆ " มันจึงเริ่มคิดหาหน
ทางที่จะหว่านล้อมชักจูงให้ไก่โต้งที่อยู่บนยอดไม้นั้นลงมาให้มันกินอย่างง่าย ๆโดยไม่อยากที่จะให้เสีย
พลังไปโดยปล่าวประโยชน์ มันคิดอยู่พักแล้วจึงเริ่มดัดเสียงเสียอ่อนหวานพูดขึ้นว่า " นี่ นี่ ท่านไก่โต้ง ท่าน
มานอนอยู่อย่างนี้ได้อย่างไร ? น่าสงสารท่านจัง...เราเผอิญผ่านมาทางนี้และได้เห็นว่าท่านต้องนอนอยู่อย่างทรมานเหลือเกินอย่างนั้น ก็ให้เป็นนึกสงสารท่านเหลือเกิน ไปที่บ้านเราสิ มีอาหารอร่อย ๆและที่นอนที่
อ่อนนุ่มไว้ต้อนรับท่านด้วยนะ ลงมาข้างล่างนี่สิ เราจะพาท่านไปพักสบาย ๆไง.."
ไก่โต้งฟังอย่างตั้งใจแล้วมันก็เป็นผู้ที่เฉลียวฉลาดอยู่จึงรู้ทันความคิดของเจ้าสุนัขจิ้งจอกตัวนี้ทันที ไก่โต้ง
คิดในใจของมันว่า " แหม..อ้ายสุนัขจิ้งจอกเอ๋ย...จะมาหลอกให้ข้าลงไปแล้วจะจับกินได้ง่าย ๆนะสิ...อย่ามา
หลอกข้าเลย ย๊าก...ข้าน่ะรู้ทันเจ้าหรอก " แต่ไก้โต้งก็ทำเป็นยิ้มรับอย่างดีใจแล้วบอกกับสุนัขจิ้งจอกว่า
" ขอบคุณท่านอย่างมากที่คิดกรุณาเรา แต่ว่าเรากลัวจะเป็นการรบกวนท่านเสียมากกว่าน่ะสิ...เพราะเรา
ไม่ได้มาคนเดียว เรามากับเพื่อนของเรา และเพื่อนของเราตอนนี้ก็กำลังหลับอยู่ในโพรงที่ใต้ต้นไม้ข้างล่าง
นี่แหละ ถ้าท่านจะให้เราไปกับท่านละก็ ก็ต้องอนุญาติให้เพื่อนของเราไปด้วยจะได้ไหมล่ะ " เจ้าสุนัขจิ้งจอก
เมื่อได้ฟังไก่โต้งบอกว่าที่ในโพรงใต้ต้นไม้ได้มีเพื่อนนอนหลับอยู่เข้าเท่านั้นและด้วยมันคิดเข้าใจผิดว่า เพื่อนที่
บอกนั้นก็คงจะเป็นไก่โต้ง พวกเดียวกันนั่นแหละ มันจึงยิ้มกริ่มอย่างดีใจแล้วคิดเปลี่ยนแผนการณ์ใหม่ขึ้น
มาในทันที
" เหอๆๆ อะไรจะหวานคอแร้งอย่างนี้เป็นไม่มีอีกแล้ว...นึกว่าจะมีไก่โต้งน่ากินแค่ตัวเดียว มีตั้งสองตัวแน่ะ...
ฮึ ฮึ ๆๆ...ถ้าอย่างนั้น ต้องจับเจ้าตัวที่อยู่ในโพรงข้างล่างนี่กินเสียก่อนอื่นเลยดีกว่า ฮ่า ๆๆ " แล้วไวเท่า
ความคิด มันจึงค่อย ๆย่องเข้าไปที่ไกล้ ๆโพรงที่อยู่ใต้ต้นไม้นั้นทันที....ฝ่ายสุนัขบ้านที่นอนอยู่ในโพรงนั้น
มันตกใจตื่นและนอนฟังเพื่อนไก่โต้งของมันพูดกับสุนัขจิ้งจอกหน้าโง่ตัวนั้นอยู่เป็นนานแล้ว..มันจึงตั้งท่า
รอจังหวะอยู่เป็นนานสองนานเลยทีเดียว...เมื่อสุนัขจิ้งจอกหน้าโง่โผล่หน้าเข้ามาในโพรง เพื่อหมายจะ
จับมันกินเท่านั้นแหละ " อ้ายบ้า...เอ็งจะกินข้าเหรอ..ฮ่า ๆๆ "สุนัขบ้านพูดตะคอกใส่แล้วกระโจนเข้ากัดเจ้า
สุนัขจิ้งจอกให้เป็นพันละวัน มันกัดเสียจมเขี้ยวเลยทีเดียว...เจ้าสุนัขจิ้งจอกด้วยมันไม่ทันได้ตั้งหลักสู้และด้วย
ทั้งความเข้าใจผิดของมันเองมันจึงเสียหลักอย่างไม่เป็นท่า เลยจำต้องโกยแนบไปจากตรงนั้นทันที...