KINTARO(2) คินตาโร่...ผู้มีพลังมหาศาล และเมื่องานฉลองวันเกิดให้กับแม่นั้นเสร็จลงแล้ว พวกสัตว์ป่าต่าง ๆ ก็แยกย้ายกันกลับไปหลับนอนตามที่อยู่ อาศัยต่าง ๆ ของพวกมันกันตามปกติ ในเวลาต่อมานั้นก็เป็นยามค่ำคืนที่เงียบสงัดเข้ามาอีกวาระ แต่แล้วในขณะ ที่ คินตาโร่กับแม่กำลังจะเตรียมตัวเพื่อที่จะเข้านอนกันอยู่นั้น...ก็ได้มีเจ้าลิงตัวที่เป็นบริวารตัวสำคัญได้มา เคาะประตูบ้านด้วยเสียงอันดัง แล้วตะโกนบอกกับคินตาโร่ว่า " ไฟไหม้..เกิดไฟป่าไหม้ขึ้นแล้ว.." แต่ทุกอย่างก็ช้า ไปเสียแล้ว เพราะไฟป่านั้นได้ลุกโฮมหนักมาก จนเห็นแสงของไฟนั้นลุกวูปวาปมาทางบ้านของคินตาโร่เสียแล้ว.... " แม่..แม่..หนีกันเถอะ พวกเราไม่มีทางที่จะดับมันได้แล้วหละ..หนีแม่ " คินตาโร่พูดรีบเร่งแม่เป็นการใหญ่แล้วได้ พาแม่กับพวกบริวารต่าง ๆ หนีไฟกันมาถึงที่สะพานข้ามหน้าผาใหญ่แห่งหนึ่ง...แต่ตัวสะพานข้ามหน้าผาอันนั้นได้ ถูกไฟเผาไหม้จนเหลือเพียงแต่ตอ เรียกว่าจนมองไม่เห็นเป็นรูปร่างของสะพานให้เห็นเสียแล้ว...การที่จะข้ามไปฝั่ง ตรงข้ามนั้นจึงเป็นการยากอย่างแน่นอน แล้วเจ้าไฟป่าที่ลุกไหม้ตามมาอยู่นั้นก็ไม่เห็นมีท่าว่าจะสงบลงให้เลยแต่ อย่างใดด้วยกลับเป็นเหมือนกับจะไล่ตามกวด และบีบเข้ามา..บีบเข้ามา อย่างไม่ลดละเลย ก็ไม่ปาน.... " อ๋อ..ใช่แล้วถ้าอย่างนั้น ก็ล้มต้นไม้สักต้นแล้วเอามาเป็นทำสะพาน เพื่อข้ามไปฝั่งกระโน้น ดีกว่า " เมื่อคิดได้ดัง นั้นแล้ว...คินตาโร่จึงเดินไปตรงที่ใกล้ ๆ กันนั้น แล้วโค่นต้นไม้ต้นใหญ่ต้นหนึ่งด้วยมือปล่าว ๆ ของเขา ซึ่งด้วยพลัง ช้างสารที่ไม่มีใครจะมาเท่าเทียมได้นั้น ต้นไม้ต้นใหญ่โดนสั่นคลอนอยู่สักพัก ก็ล้มลงมาแบบถอนรากถอนโคนเลย ทีเดียว...และจากนั้นคินตาโร่ก็เดินแบกต้นไม้ที่ล้มได้นั้นมาพาดลงไปที่หน้าผา แล้วเขาก็ได้เข้าไปจับมือของแม่และ ได้จูงแม่เดินข้ามสะพานต้นไม้อันนั้นเดินนำหน้ามาเรื่อย ๆ บริวารพวกพ้องก็เดินตามกันมาเป็นแถว ตามกันมา ติด ๆ... แต่เมื่อกำลังเดินกันมาถึงตรงกลางสะพานเข้าเท่านั้น เจ้าลูกหมีทานุคิด้วยเดินข้ามมาด้วยความหวาดกลัวอย่างมาก เข้าอย่างนั้น มันจึงเกิดเดินพลาดและเสียหลักจนต้องลื่นและตกลงไปสู่ด้านล่างของหน้าผาเสียแล้ว...แม่หมีทานุคิ ร้องจนเสียงหลงเลยทีเดียว " อ๊ะ..ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยลูกของฉันด้วย...ฮือ ๆๆ " และด้วยความไวคินตาโร่ที่กำลัง เดินจูงแม่อยู่ข้างหน้านั้นก็กระโดดตามลูกหมีทานุคิลงไปสู่ด้านล่างของหน้าผาทันทีเหมือนกัน...แต่ด้วยกระแสน้ำ นั้นปั่นป่วนและไหลแรงอย่างมาก ลูกหมีทานุคิจึงต้องลอยตามกระแสน้ำไปอย่างเร็วรี่..ไม่ยอมหยุด แต่ก็ไม่พ้นไปจากความพยายามของคินตาโร่ได้หรอก เพราะเขาได้รวบรวมพลังและว่ายตามมาจนทันแล้วได้จับลูก หมีเอาไว้ได้ทัน แต่แล้วอย่างกระทันหันที่คินตาโร่ ได้มารู้ตัวว่ากำลังจะตกลงไปในน้ำตกที่อยู่ปลายน้ำนั้นเสียแล้ว และด้วยเขานั้นได้กอดลูกหมีทานุคิเอาไว้อย่างนั้น จึงหมดหนทางที่จะว่ายน้ำหนีและต่อสู่กับแรงน้ำไหลนั้นได้เลย สักนิด " โอ้ย..แย่แล้ว จะทำยังไงดี " คินตาโร่ได้แต่ร้องอย่างตกใจเพราะหมดท่าเสียแล้ว ร่างของเขาจึงจ้องตกลง ไปตามสายน้ำตกที่ไหลมาจากยอดหน้าผานั้น ไหลตามน้ำลงไปเรื่อย ๆ แล้วในทันทีนั้นที่เหตุการณ์กำลังเลวร้ายอยู่ ในขณะนั้น..ก็ได้มีเจ้าปลาโค้ยยักษ์ตัวที่มาโขมยปลาฮุนะไปกินตัวนั้นได้โผล่หัวของมันออกมา มันได้ตรงเข้าช่วย และให้คินตาโร่กับลูกหมีขึ้นนั่งบนหลังของมัน แล้วว่ายทวนน้ำตกที่ไหลอย่างแรงนั้นขึ้นสู่ด้านบนได้ทันท่วงทันที " คินตาโร่ ซัง..เกือบแย่เลยนะ โชคดีที่เราได้ว่ายผ่านมาแถวนั้นเข้าพอดี และได้มีโอกาสที่ได้ช่วยท่านไว้ได้อย่าง ปลอดภัย " เจ้าปลาโค้ยพูดขึ้นเมื่อได้มาส่งคินตาโร่กับลูกหมีทานุคิขึ้นฝั่งเรียบร้อยแล้ว " ขอบคุณท่านอย่างมาก ที่ได้ช่วยชีวิตไว้ครั้งนี้ เราจะไม่มีวันลืมบุญคุญนี้เป็นอันขาดเลยทีเดียว ท่านปลาโค้ย " และด้วยการเป็นเช่นนี้ คินตาโร่และพวกพ้องพร้อมทั้งบริวารจึงปลอดภัยรอดพ้นจากการถูกเผาตายด้วยไฟป่าไปได้อย่างปลอดภัยกันทุก คนและทุกตัวเลยทีเดียว และในท่ามกลางความโกลาหลที่ผ่านมาเมื่อครู่นี้นั้น ตอนนั้นก็เกิดพอดีกับได้มีขุนนาง ซามูไรท่านหนึ่งของท่านโชกุนผู้หนึ่ง ได้เดินทางผ่านมาทางนั้นเข้าพอดี และได้เห็นเหตุการณ์ต่าง ๆ ทั้งหมดนั้น เสียด้วย... " ช่างเป็นเด็กที่กล้าหาญชาญชัย และมีกำลังมหาศาลอะไรจะปานนั้น ขนาดล้มต้นไม้ได้ทั้งต้นด้วยมือปล่าว ๆเสีย ด้วย นี่แหละบุคคลที่เรากำลังตามหาอยู่ เลยหละ " ท่านขุนนางซามูไรผู้นี้เป็นบริวารของท่านโชกุนผู้มีนามว่า " มินาโมโต้ โนะ โยริมิซึ " เป็นขุนนางหรือซามูไรคนโปรดประจำราชวังของโชกุนเลยทีเดียว ที่มีความจำเป็นจะ ต้องออกเดินทางไปตามแหว่นแคว้นต่าง ๆ รอบ ๆ จนทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่น จุดมุ่งหมายนั้นก็เพื่อตามหาผู้ที่มีพลังอัน แข็งกล้า และจะต้องเป็นผู้ที่กล้าหาญเสียด้วยตามคำสั่งที่ได้รับบัญชามาจากท่านโชกุนผู้ครองนคร...แล้วในไม่ช้า หลังจากนั้นฝนก็ได้ตกเทลงมา จึงเป็นผลที่ทำให้ไฟป่าที่ลุกไหม้อย่างบ้าคั่งนั้นสงบและดับลงอย่างสนิท คินตาโร่จึง ได้พาแม่และพวกพ้องบริวารย้อนกลับมาที่บ้านที่อยู่อาศัยอีกครั้ง และเมื่อมาถึงที่บ้านแล้ว ขณะที่คินตาโร่กับแม่ก็ได้กำลังช่วยกันทำบาดแผลให้กับพวกสัตว์ต่าง ๆที่ได้รับบาดเจ็บให้ อยู่ตรงนั้น ท่านขุนนางซามูไรของท่านโชกุนก็ตามมาทัน และได้บอกขอร้องกับแม่ของคินตาโร่ว่า " เด็กคนนี้ ลูก ชายของท่านช่างมีพลังและมีความกล้าหาญชาญชัยเป็นอย่างมาก ยกให้กับเราเถิด เราจะนำไปถวายท่านโชกุน โยริมิซึ เพื่อจะได้ทำหน้าที่เป็นขุนนางหรือซามูไร รักษาเมืองในอนาคตข้างหน้า " แม่เมื่อได้ฟังดังนั้นก็ให้เป็นปลื้มปิติเป็นอย่างมาก จึงตกลงใจมอบคินตาโร่ให้กับท่านขุนนางซามูไรผู้นั้นด้วยความ เต็มใจ และก่อนที่คินตาโร่จะเดินทางจากไป ก็ได้พูดบอกกับแม่ว่า " แม่ไม่ต้องกลัวนะ เมื่อไหร่ที่ข้าได้เป็นซามูไร และขุนนางที่ใหญ่โตแล้วจะมารับแม่ไปอยู่ด้วย..ข้าสัญญา " แล้วคินตาโร่ก็เดินทางจากไป เพื่อความเป็นใหญ่เป็น โตในอนาคต..ตั้งแต่บัดนั้น และเมื่อเดินทางไปถึงที่ในพระราชวังแล้ว " คินตาโร่ " ก็ได้รับนามใหม่ว่า " ซากาตะ โนะคิน " ในเวลาต่อมา วันหนึ่งพระธิดาคนสำคัญของท่านโชกุน " โยริมิซึ " ได้โดนยักษ์ร้ายชื่อ " จูเท็นโด " แอบมาโขมยเอาไปซ่อนไว้ที่ภูเขา " โอเอยาม่า " ดังนั้นซามูไรประจำราชสำนัก 5 ท่านจึงถูกโดนเลือกขึ้น และแน่นอนในจำนวนนั้นก็ได้มี " คินตาโร่ " รวมอยู่ด้วย ทั้งหมด แฝงตัวปลอมเป็นบุคคลชาวป่าธรรมดา ๆ แล้วหาโอกาศเข้าไปคลุกคลีกับพวกยักษ์เหล่านั้น จนเข้าไปถึงตัวเจ้ายักษ์ ตัวหัวหน้าคือ " จูเท็นโด " ได้สำเร็จ และเข้าทำการปราบปรามจนสำเร็จ แล้วได้ช่วยพระธิดาของท่านโชกุน " โยริมิซึ " ได้สำเร็จ " คินตาโร่ " จึงได้รับการยกย่องและถูกตั้งให้เป็นขุนนางทันทีหลังจากนั้น...แล้วต่อมาก็ได้พบรักและแต่งงานกับพระ ธิดาของท่านโชกุน " โยริมิซึ " นางนั้นผู้ที่เขาได้เข้าไปช่วยให้พ้นจากเงื้อมือของยักษ์ร้าย " จูเท็นโด " อีกด้วย และเมื่อเขาได้เป็นใหญ่ เป็นโตสมกับความมุ่งหมายที่คาดคิดไว้ได้แล้ว ก็ได้ไปรับแม่ที่อยู่ที่ในป่าให้มาอยู่ด้วย และได้อาศัยอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ตลอดกาลนั้นเลยทีเดียว BACK END แปลและเรียบเรียงโดยสุขุมาลย์